عنوان مقاله:

نویسندگان:

Samir Hassanvandi، Neda Patdad

عناصر زمان و مکان از عناصر وابسته به فرهنگ هر جامعه می‌باشند و در هر نوع متنی و هر ژانری کاملاً حضور دارند. مترجم هنگام مواجهه با این عناصر وابسته به فرهنگ باید کمال دقت و توجه را داشته باشد، زیرا کوچک‌ترین خدشه‌ای در این مورد می‌تواند مخاطب مقصد را در فهم مطلب دچار سردرگمی کند. هنگام ترجمۀ عنصر زمان، باید دقت داشت که زمان متن مقصد با متن مبدأ همخوانی داشته باشد. در ترجمۀ عنصر مکان هم باید توجه داشت که آیا عنصر مکان موجود در متن مبدأ، برای خوانندۀ مقصد قابل درک است یا خیر. نوع ترجمۀ عنصر مکان در ترجمه‌ها متفاوت است. با استناد به رویکرد نایدا و تیبر، چهار روش برای انتقال این عنصر در زبان مقصد وجود دارد: 1) استفاده از کلمات قرضی 2) گرته‌برداری 3) استفاده از عبارات بیگانه و توضیح آنها در پانوشت 4) استفاده از ترجمۀ توضیحی. با بررسی دو اثر چارلز دیکنز، «دیوید کاپرفیلد» و «دختری به نام نل»، مشخص شد که در ترجمۀ عنصر مکان در هر دو اثر، استفاده از کلمات قرضی بیشترین بسامد را دارد. اما در مورد عنصر زمان این نتیجه حاصل شد که مترجمان با توجه به مخاطب مقصد، این عنصر را چاشنی متن خود می‌کنند. در اثر نخست، دیوید کاپرفیلد، عنصر کهنگی زمان کاملاً مشهود است، در حالیکه در اثر دوم، دختری به نام نل، به دلیل داشتن مخاطب نوجوان، این عنصر کاملاً نادیده گرفته شده است.

عنصر زمان، عنصر مکان، مخاطب مقصد، ترجمه، چارلز دیکنز

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
Hassanvandi، Samir، Patdad، Neda، 1398، بررسی عناصر زمان و مکان در ترجمۀ دو اثر از چارلز دیکنز، اولين کنفرانس بين المللي مطالعات زبان انگليسي، https://conf.ui.ac.ir/fa/archive_index.php?c=icels&aid=1506062