عنوان مقاله:

نویسندگان:

صادق صیادی

در سال های اخیر بازی های ویدیویی جایگاه مهم و ویژه ای را در زندگی کودکان و حتی بزرگسالان به دست آورده اند. پیشرفت‌های فناوری، مانند اینترنت، رایانه های شخصی، کنسول های بازی و دستگاه‌های تلفن همراه، به محبوبیت و رشد صنعت بازی کمک کرده‌اند. امروزه بازی‌های ویدیویی را می‌توان به روش‌های مختلفی در زمینه‌های گوناگون و متنوعی انجام داد. حق بر بازی یکی از حقوق اساسی کودک و از مصادیق حقوق بشر می باشد. اهمیت و نقش بازی در سلامت جسمی، عاطفی، اجتماعی و روانی کاربران آن به‌دفعات مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته است. برخی از این مزایا همزمان با انجام بازی تحقق می یابد در حالی که برخی دیگر در طول زمان رشد می کنند. مزایای درهم تنیده بازی مربوط به ارزش ذاتی آن (سرگرمی، لذت، استقلال و آزادی) و نیز ارزش ابزاری آن (یادگیری، پیشرفت و کسب و کار) می شود. کودکان از طریق بازی طیف وسیعی از احساسات از جمله استیصال، اراده، موفقیت، ناامیدی، اطمینان و اعتماد را تجربه می‌کنند و از طریق عمل می‌توانند این احساسات را مدیریت نمایند. اهمیت توانایی کودکان نسبت به انجام بازی بدون کنترل و مداخله ی بزرگسالان به عنوان یک عامل مهم در ارتقاء خصوصیات مادام العمر، مانند توانایی کنار آمدن با مشکلات و انعطاف پذیری و ترقی و حفاظت از روابط اجتماعی شناخته می شود. با توسعه و پیشرفت بازی های ویدیویی و افزایش فزاینده کاربران آن در گروه ها و اقشار مختلف، پژوهشگران این عرصه در مورد محتوای بازی‌ها، تاثیر و استفاده بیش از حد از آن ابراز نگرانی کرده و معتقدند بازی های ویدیویی دارای زیان های بالفعل و بالقوه ای می باشند و باید تحت نظارت و محدودیت های قانونی قرار گیرند.

حق بر بازی، بازی های ویدیویی، محتوای بازی ها، سیاست های کنترلی، ابعاد منفی بازی ها

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
صیادی، صادق، 1398، حق بر بازی و تأملی بر سیاست های کنترل بازی های ویدیویی، پنجمين كنفرانس بين‌المللي بازي‌هاي رايانه‌اي،فرصت‌ها و چالش‌ها، https://conf.ui.ac.ir/fa/archive_index.php?c=cgco2020&aid=1506195