عنوان مقاله:

نویسندگان:

رضا صادقی، مریم منانی

تالاب پریشان یا فامور، یکی از بزرگ ترین دریاچه های آب شیرین ایران و خاورمیانه است که در شهرستان کازرون و در بخش باختری شیراز و استان فارس جای گرفته است. این دریاچه طبیعی با چشمه های بیشمارش، برآمده از کارکَرد نیروهای زمین ساختی و فرآیندهای فرسایشی و کارستی در میان سنگ آهک های سخت پُرآوازه ای به نام سازند آسماری می باشد که بین دو رشته کوه بزرگ و دراز دَشتَک و سَربالِش در زیرپهنه فارس نیمه ساحلی و درون پهنه چین خورده زاگرس پدیدار شده است. این بخش از دشت کازرون به راستی چشم اَنداز کم مانند زمین بوم ها و زیستگاه ها بوده و با اقلیمی گرمسیری و چهار فصلی زیبا و یگانه دارای شگفتی های کمیاب زمین شناسی و زیست شناسی می باشد که دارای جایگاه و ارزش گذاری بومی، ملّی و جهانی است. از اینرو اگر زیر و روساخت های گسترش و پیشرفت آن درکنار نگرش های ژرف زیست محیطی و پایش مانداک های طبیعی (جاندار و بیجان) و فرهنگی پریشان به گونه تمام سویه ای سنجیده و ارزیابی شوند (توسعه پایدار)، می توان با بهره گیری از علوم و فنون گوناگون و بکارگیری نیروی بومی و آگاهی گسترده، زمینه های بسیار دیدنی آنرا بیشتر نمایان و امکان شناساندن و پایستگی اینجا را در دو بستر بوم جا و زمین جا و سپس پایه گذاری پیوندگاهی برای زمین گَردشگَری و بوم گَردشگَری در این نقطه از زاگرس فراهم نمود و اُلگویی شایسته را برای گسترش صنعت طبیعت گَردی در استان فارس بُنیان نهاد.

تالاب پریشان، فارس، زاگرس، مانداک میراث طبیعی، زمین- بوم جا، صنعت طبیعت گَردی

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
صادقی، رضا، منانی، مریم، 1402، پیش زمین- بوم جای تالاب پریشان در جنوب خاوری کازرون (اَندوختگاه زیست سپهر یونسکو در استان فارس)، هفتمين همايش ملي انجمن رسوب شناسي ايران، https://conf.ui.ac.ir/fa/archive_index.php?c=ssi7&aid=1506515