عنوان مقاله:

نویسندگان:

آرش برجسته، علی حسین جلیلیان

سازند بختیاری معرف بخشی از نهشته های سیلیسی-آواری نئوژن حوضه زاگرس است که سد و نیروگاه گدار لندر در نزدیک بُرش الگوی آن در شمال مسجدسلیمان ساخته شده‌است. تغییرات ستبرا و نحوه ارتباط رخنمون‌های میو-پلیوسن در تکیه‌گاه‌های این سد باعث تردیدهایی در انتساب آنها به سازند بختیاری شده‌است. منطقه طرح سد و نیروگاه گدار لندر (مسجد سليمان) در نزديكي پایانه باختری كوه شوه درست در بالا دست روستاي گدار لندر جای دارد. پی سد بیشتر بر روی سازند آغاجاری و تکیه گاه های سد بر روی عضو لهبری و سازند بختیاری جای دارد. با توجه به هم شیب بودن لایه های کنگلومرائی سازند بختیاری و عضو لهبری در رخنمون های تکیه گاه چپ و ناهمسازی آنها در تکیه گاه راست، تردیدهائی در مورد نامگذاری رخنمون های کنگلومرائی در ساختگاه سد بروز کرد که در این مقاله به بررسی شواهد ساختاری، چینه شناختی و سنگ شناختی موجود و سن احتمالی آنها در نزدیکی برش نمونه سازند بختیاری (دره گدار لندر) پرداخته می شود. وجود تفاوت های بارز در ویژگی های ساختاری مانند اندازه شیب لایه بندی، ترکیب کانی شناختی و توالی چینه شناختی مانند دگرشیبی میان دو رخنمون کنگلومرائی در تکیه گاه راست سد بر وجود دو نوع رخنمون از این سازند با دو سن متفاوت گواهی می دهد. این تفاوت می تواند گویای دگرریختی همزمان با رسوبگذاری و شکل گیری دو نهشته کنگلومرائی با دو سن میوسن و پلیوسن در محل سد گدار لندر باشد.

نشانه‌های ساختاری، سازند بختیاری، سد گدار لندر

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
برجسته، آرش، حسین جلیلیان، علی، 1402، بررسی نشانه های ساختاری– رسوبی سازند بختیاری (میو- پلیوسن) ساختگاه سد گدار لندر (مسجدسلیمان)، هفتمين همايش ملي انجمن رسوب شناسي ايران، https://conf.ui.ac.ir/fa/archive_index.php?c=ssi7&aid=1506545