عنوان مقاله:

نویسندگان:

صدیقه ادراکی، حسین عابددوست، زیبا کاظم پور

گروتسک گونه ای ادبی و هنری در قرن 16 میلادی به شمار می آید که به معنای بیان رمزگونه اندیشه‌ها و نگاه عجیب انسان به جهان، در ادبیات فرانسه ظهور یافته است. گروتسک نمود دنیای توهم آمیز و از خود بیگانه است. میخاییل باختین نظریه پرداز ادبیات در سده بیستم، مفهوم گروتسک را در بازگشت به خود می یابد. جایگاه گروتسک در طراحی شخصیت و روایت بازی های هوشمند معاصر ایرانی، به عنوان یکی از عناصر تأثیرگذار بر ذهنیت کودک قابل مشاهده است که موجب رشد و تکامل او می گردد. پژوهش حاضر با این پرسش آغاز گردیده است که بازی های هوشمند معاصر کودکان، تا چه میزان به ادبیات گروتسک توجه داشته و نمودهاي جادویی در طراحی شخصیت و روایت بازی ها چگونه است. هدف پژوهش بررسی نقش ادبیات گروتسک در شکل گیری بازی های هوشمند معاصر کودکان در ایران با تکیه بر نظریه میخاییل باختین است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است و روش گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای از طریق فیش‌برداری و تصویرخوانی است. روش تجزيه و تحليل داده‌ها كيفي است. نتایج پژوهش نشان می دهد که نگرش به گروتسک در تقابل با واقعیت هایی قرار دارد که کودک در محدوده های دیداری تجربه می کند، بدین سبب دارای معانی و محتوای بسیاری از دگرگونی های ذهنی است که حس بازگشت امری آشنا را تداعی می کند. دریافتی که از قبل در اندیشه کودک به واسطه خیال پردازی هایش حضور داشته، با مفهوم گروتسک همراه است. بنابراین بازی های هوشمند معاصر، از لحاظ فرم و محتوا تجربه ای نو را برای کودک فراهم می آورد و امری غیر واقعی را در فضای حقیقی او خلق می کند که باعث همراهی دنیای درونی کودک با روایت بازی می شود.

گروتسک، شخصیت پردازی، روایت بازی هوشمند، معاصر ایران، باختین.

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
ادراکی، صدیقه، عابددوست، حسین، کاظم پور، زیبا، 1400، بررسی نمودهای گروتسک بر شخصیت پردازی و روایت بازی های هوشمند معاصر کودکان در ایران با تکیه بر نظریه میخاییل باختین، هفتمين کنفرانس بين المللي بازی های رايانه ای فرصت ها و چالشها، https://conf.ui.ac.ir/fa/archive_index.php?c=cgco2022&aid=1506830