عنوان مقاله:

نویسندگان:

محمدجواد ناسک جهرمی

از جمله عارفانی که از آثار و اندیشه های ناب مولوی به ویژه مثنوی معنوی و کلیات شمس تأثیر پذیرفته و نامه هایش بیانگر این مطلب است، شیخ عبدالله قطب بن محیی جهرمی است. عبدالله قطب بن محیی از عارفان و عالمان قرن نهم و دهم (ه.ق) که مجموعه نامه های او گنجینه ای از معارف اسلامی و تصوف محسوب می شود؛ در قرن نهم هجری قمری در جنوب شیراز و در چند کیلومتری جهرم، شهرکی را به نام اخوان آباد به کمک یاران خود و برای پیشبرد اهدافی معنوی و اجتماعی تأسیس کرد. وی در نامه هایش نشان می دهد که به مثنوی معنوی علاقه داشته و اهمیت داده است. عبدالله قطب در مکاتیب خود، مولوی را عارف محقق می نامد. همچنین، معتقد است که مثنوی یکی از مهم ترین آثار عرفانی است که هر سالکی می بایست در مسیر سلوک و در کنار مطالعات تفسیر و حدیث از آن بهره مند شود. وی این موضوع را در نامه های خود نه تنها اشاره می-کند بلکه در بسیاری از مکاتبات به شرح ابیاتی از مثنوی معنوی پرداخته است. به طوری که از بررسی این ابیات و شرحی که بر آن ها نوشته است؛ به ویژه در بیان مسائلی همچون توحید، نبوت و ارتباط انسان با جهان، منظومه ای منسجم از اندیشه های عرفانی و صوفیانه ی عبدالله قطب و تأثیر خاص مولانا بر او به دست می آید. همچنین، می توانیم مکاتیب عبدالله قطب را در باب مقام بی مقامی و بی رنگی که از تعابیر عرفانی برای کمالات انسانی محسوب می شود؛ جامع اندیشه های ابن عربی و مولانا دانست.

قطب بن محیی، مثنوی معنوی، مکاتیب، ابن عربی، بی رنگی.

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
ناسک جهرمی، محمدجواد، 1402، تأثیر مولوی بر مکاتیب عبدالله قطب بن محیی، همایش بین المللی مولوی پژوهی، https://conf.ui.ac.ir/fa/archive_index.php?c=HN-mvp2022&aid=1509475